Tο σύνδρομο των πολυκυστικών ωοθηκών (ΣΠΩ) αποτελεί μία από τις βασικές αιτίες υπογονιμότητας στις γυναίκες, αλλά και παράγοντα γενικότερων γυναικολογικών προβλημάτων. Προσβάλλει το 5-10% των γυναικών από την εφηβική ηλικία, και αποτελεί την πιο συχνή γυναικολογική διαταραχή.
Συνήθως εκφράζεται με μη αναμενόμενη τριχοφυΐα σε στήθος, κοιλιά και πρόσωπο, σε συνδυασμό με ασταθή – προβληματικό κύκλο περιόδου. Εργαστηριακά μπορεί να φανεί από την ανισορροπία σε πολλαπλά ορμονικά επίπεδα, με πλέον συνηθισμένη την υπερπαραγωγή ανδρογόνων.
Όσο νωρίτερα ανιχνεύσουμε τις ορμονικές μεταβολές και κατ” επέκταση διαγνώσουμε το ΣΠΩ, τόσο πιο γρήγορα και έγκαιρα θα δοθούν από το γιατρό οι κατάλληλες θεραπευτικές οδηγίες, ελαχιστοποιώντας τις συνέπειές του.
Οι αναλύσεις που πραγματοποιούμε γίνονται με προσεκτική επιλογή και κατά περίπτωση, μεταξύ των :
Σχέση – λόγος των ορμονών LH/FSH : στο ΣΠΩ αυξάνει από 1:1 σε 2:1, μέχρι και 3:1 και για πολλούς είναι διαγνωστικό κριτήριο για το νόσημα.
Προλακτίνη (PRL) : τα αυξημένα της επίπεδα μπορεί να συνδυαστούν με ΣΠΩ.
Τεστοστερόνη ελεύθερη (free-testo) και ολική (testo): βρίσκονται αυξημένες στις περισσότερες περισσότερες περιπτώσεις ΣΠΩ.
Δεϋδροεπιανδροστερόνη-θειϊκή (DHEA-S): σε περίπτωση ΣΠΩ αναμένεται μέση αύξηση της τιμής της. Η εξέταση αυτή χρησιμοποιείται επιπλέον και για την εκτίμηση της πιθανής υπερλειτουργίας των επινεφριδίων.
Οιστρογόνα (Ε2): μπορεί να είναι φυσιολογικά ή σε χαμηλότερες από τις αναμενόμενες τιμές και η μέτρησή τους μας βοηθά να εκτιμήσουμε τη λειτουργία των ωοθηκών.
SHBG (φυλοδεσμευτική πρωτεΐνη): σε περίπτωση ΣΠΩ μπορεί να βρεθεί μειωμένη.
Ανδροστενεδιόνη (Δ-4): ελέγχεται ως ανεξάρτητο ανδρογόνο, εκτιμώντας έμμεσα και την πιθανή υπερλειτουργία των επινεφριδίων.
β-χοριακή γοναδοτροπίνη (β-hCG): μετριέται για τον έλεγχο πιθανής εγκυμοσύνης, καθώς διαταραγμένος κύκλος και καθυστερήσεις στην έμμηνο ρύση αποτελούν συχνά και συμπτώματα ΣΠΩ.
Λιπιδαιμικό προφίλ: βρίσκεται συχνά διαταραγμένο με χαμηλή HDL, υψηλή LDL, καθώς και με σημαντικές μεταβολές στη συνολική χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια.
Γλυκόζη νηστείας, τέστ ανοχής στη γλυκόζη: μπορούν να αναδείξουν πιθανή κακή ρύθμιση του μεταβολισμού των υδατανθράκων.
Ινσουλίνη (ins): συχνά βρίσκεται αυξημένη. Η ρύθμιση της είναι απαραίτητη γιατί αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης μπορεί να οδηγήσουν σε ανοχή στη γλυκόζη.
Θυρεοειδοτρόπος ορμόνη (TSH) : η μέτρησή της προτείνεται για την πρώιμη ανίχνευση υποθυρεοειδισμού που μπορεί να εμφανιστεί σε αυτές τις περιπτώσεις.
CA 125 (υδατανθρακικό αντιγόνο 125): δείκτης νεοπλασίας / φλεγμονής στο επίπεδο των ωοθηκών, η οποία μπορεί να υποδεικνύει και ταυτόχρονη ύπαρξη ενδομητρίωσης.
Η προετοιμασία είναι η κλασική που κάνουμε και για τα γενικά Check up.
Για τον έλεγχο του ΣΠΩ χρειάζεται να γίνει η αιμοληψία την 3η-5η της περιόδου (πρώτη θεωρείται η ημέρα που πρωτοεμφανίζεται η ρύση εάν είναι πριν τις 20.00 το βράδυ, αλλιώς λαμβάνεται ως πρώτη η επόμενη).